“Όπως είπα, με έφαγε, αλλά αγαπούσα το ίδιο μου το τομάρι”, είπε ο Λίαμ. “Υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι, όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή, θα το επέστρεφα στην οικογένειά του” Κοίταξε τον Βανς. “Αλλά κυρίως, το κράτησα επειδή δεν μπορούσα να σε αντιμετωπίσω. Ήταν πιο εύκολο να μισώ τον εαυτό μου παρά να χτυπήσω την πόρτα σου”
“Θα μπορούσες να είχες εμφανιστεί”, είπε ο Βανς αποφασιστικά. Ο Λίαμ χάρισε ένα κουρασμένο, στραβό χαμόγελο. “Σε ποιον Στους μπάτσους;” ρώτησε. “Οι δικοί σου το έγραψαν ως ατύχημα πριν κρυώσει το ναυάγιο. Κάποιος στο τμήμα σας ήθελε να το θάψει. Τι νομίζεις ότι θα έκαναν σε μένα;”