Λίγα λεπτά αργότερα, ο Ωρίωνας βγήκε ξανά, αυτή τη φορά κουβαλώντας κάτι που έμοιαζε με παιδικό παιχνίδι – ένα μικρό ξύλινο αλογάκι που του έλειπε η ουρά. Η χολή ανέβηκε στο λαιμό της Ελίζας. Ένας ανατριχιαστικός τρόμος της έλεγε ότι αυτά τα αντικείμενα δεν ήταν απλώς χαμένα μπιχλιμπίδια- ήταν απόηχοι του παρελθόντος μιας οικογένειας – ίσως από ένα φοβισμένο παιδί.
Όταν η Ελίζα επέστρεψε στο μουσείο με το παιχνίδι, η Δρ Έλις βρήκε μια σχεδόν αόρατη ημερομηνία χαραγμένη στην κάτω πλευρά: 1940. “Κάποιος σίγουρα έκρυψε αυτά τα αντικείμενα”, σκέφτηκε η επιμελήτρια. “Ή ίσως ένα παιδί τα έκρυψε κατά τη διάρκεια ενός φόβου για αεροπορική επιδρομή”