“Η Σίρα υπάρχει εδώ και πολύ καιρό. Παλιοί μύες, το ξέρεις Δεν κινούνται όπως παλιά” “Δεν είναι γριά”, διαμαρτυρήθηκε η Λίλι. “Είναι δυνατή” Ο Ίθαν γέλασε απαλά. “Είναι. Αλλά μερικές φορές η δύναμη μοιάζει και με ξεκούραση” Ο Κέιλεμπ έγνεψε επιδοκιμαστικά. “Βλέπεις; Ακόμα και ο ειδικός συμφωνεί” Η Λίλι δεν χαμογέλασε.
Πίεσε τα χέρια της στα κάγκελα, με τα μάτια της να στενεύουν καθώς παρακολουθούσε το πλευρό της τίγρης να ανεβοκατεβαίνει και να πέφτει. “Δεν της ταιριάζει”, ψιθύρισε. Το επόμενο πρωί, η Λίλι παρακαλούσε να γυρίσει πίσω. Ο Κέιλεμπ δίστασε στην αρχή, αλλά μια ματιά στο ελπιδοφόρο πρόσωπό της και υποχώρησε. Επέστρεψαν αμέσως μετά το άνοιγμα.