Ο Ρόμπερτ δεν απάντησε. “Δεν πρόκειται να δικαιωθείς με αυτόν τον τρόπο, Ρομπ”, είπε ευγενικά ο Πίτερ. “Όχι αρκετά γρήγορα. Όχι με τρόπο που να το σταματήσει” Έκλεισε το τηλέφωνο χωρίς να πει αντίο. Απλώς άφησε το τηλέφωνο να πέσει πεσμένο στο τραπέζι δίπλα στην κούπα.
Κάθισε εκεί για μια ώρα που του φάνηκε σαν ώρα, με το φως να μετατοπίζεται στο πάτωμα καθώς η μέρα τραβούσε. Η Τάφι γάβγισε μια φορά στην πίσω αυλή και μετά σώπασε. Σκέφτηκε να πουλήσει τη γη. Να την αφήσει να φύγει. Αλλά η ιδέα έκανε το στομάχι του να γυρίσει.