Ο κινητήρας βρυχήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας, τα γρανάζια έτριζαν κάτω από την πίεση. Το φορτηγό ήταν πολύ βαρύ για να ξεπεράσει κανέναν για πολύ. Κάθε δευτερόλεπτο με αυτή την ταχύτητα ήταν ένα παιχνίδι με τη φυσική. Πάτησε το πεντάλ ούτως ή άλλως, με τα μάτια του να πετάγονται ανάμεσα στο δρόμο και τον καθρέφτη, ψάχνοντας για κάποιο κενό, κάποιο θαύμα.
Δεν υπήρχε κανένα. Ήταν μόνο μαύρο δάσος και στις δύο πλευρές και ένα ποτάμι βροχής μπροστά. Οι υαλοκαθαριστήρες χτυπούσαν άσκοπα, μόλις που ακολουθούσαν. Οι ώμοι του πονούσαν από το πιάσιμο του τιμονιού. Έψαχνε για εξόδους, στάσεις ανάπαυσης, φώτα ή οτιδήποτε ανθρώπινο, αλλά ο κόσμος είχε συρρικνωθεί σε άσφαλτο και φόβο.