Το επόμενο πρωί το γραμματοκιβώτιό του είχε ξεκολλήσει από το στύλο του και βρισκόταν μπρούμυτα στο γρασίδι, με τη σημαία του να έχει σπάσει. Όποιος το είχε κάνει δεν είχε μπει στον κόπο να κρύψει τη ζημιά, απλά το είχε αφήσει εκεί που μπορούσε να το δει ο καθένας. Ο Γουόλτερ το σήκωσε με τα δυο του χέρια, το ξαναέστησε όρθιο και ένιωσε την αργή, πραγματική ενόχληση να εγκαθίσταται στο στήθος του.
Όταν τηλεφώνησε στο νομαρχιακό γραφείο για να καταγγείλει την παρενόχληση, του είπαν να υποβάλει επίσημη καταγγελία στο διαδίκτυο. “Χρειαζόμαστε τεκμηριωμένες αποδείξεις”, του είπε ο υπάλληλος ξεκάθαρα. “Ημερομηνίες, ώρες, φωτογραφίες. Χωρίς αυτά, είναι ο λόγος σας εναντίον του δικού τους” Κοίταξε το flip phone του, τη μουτζουρωμένη οθόνη του, και εγκατέλειψε στα μισά της προσπάθειας να βρει πώς να στείλει μια φωτογραφία με email.