Γάβγισε μια φορά. Δυνατά. Διαπεραστικό. Τα χαρτιά πετάχτηκαν. Ένα κουτί αναποδογύρισε και έπεσε στο πάτωμα. Αναστεναγμοί ξέσπασαν στην εκκλησία. “Τι συμβαίνει;” “Αυτός ο σκύλος έπρεπε να είναι εδώ;” Ο Ρεξ έκανε κύκλο γύρω από το τραπέζι, γαβγίζοντας ξανά, με τη μύτη του πιεσμένη κοντά, το σώμα του άκαμπτο.
Μετά γύρισε απότομα το κεφάλι του και κλείδωσε τα μάτια του με την Έμμα. Εκείνη δεν είχε κουνηθεί. Στεκόταν παγωμένη στην πόρτα, με την ανθοδέσμη σφιγμένη στο στήθος της, με τη σύγχυση να διαχέεται στο πρόσωπό της καθώς κοίταζε από τους καλεσμένους στον Ρεξ και στη Λούσι που πάλευε να προλάβει.