Η Έμμα δεν χαμογέλασε. Αντιθέτως, παρακολουθούσε τον Ντάνιελ. Ο Ντάνιελ δεν την κοιτούσε. Δεν κοιτούσε τον Βίνσεντ. Κοιτούσε τον άντρα στην πίσω σειρά. Και τότε ήταν που η Έμμα κατάλαβε ότι δεν μπορούσε να το κάνει αυτό. “Περίμενε”, είπε ευγενικά. ο τελετάρχης έκανε μια παύση. Ο Βίνσεντ γύρισε προς το μέρος της, ξαφνιασμένος.
“Λυπάμαι”, είπε η Έμμα, κάνοντας ήδη ένα βήμα πίσω. “Μια στιγμή μόνο” Ένας κυματισμός από μουρμουρητά την ακολούθησε καθώς απομακρύνθηκε από τον βωμό. Προσέφερε ένα γρήγορο, απολογητικό χαμόγελο στις πρώτες σειρές καθώς περνούσε, και μετά στράφηκε προς την είσοδο της εκκλησίας. Ο Ρεξ ήταν εκεί.