Αναστεναγμοί διαπέρασαν την εκκλησία. Οι καρέκλες γδάρθηκαν απαλά καθώς οι άνθρωποι απομακρύνθηκαν, σηκώνοντας ενστικτωδώς τα χέρια τους. “Δώσε μου το κουτί”, είπε ο άντρας, με φωνή κοφτερή τώρα. “Κανείς δεν θα πάθει κακό.” Η Έμμα δεν κουνήθηκε. Με την άκρη του ματιού της, η Έμμα είδε τη Λούσι να ξεγλιστρά μέσα από το πλήθος, να κάνει μεγάλο κύκλο, προσέχοντας να μην τραβήξει την προσοχή.
Ο άντρας το πρόσεξε. “Κάνε πίσω”, ξεσπάθωσε, σηκώνοντας το μαχαίρι όσο χρειαζόταν για να καταλάβει τι εννοούσε. “Όλοι σας. Τώρα.” Η Έμμα δεν κουνήθηκε. “Είπατε ότι ήρθατε να εισπράξετε”, είπε, με φωνή σταθερή παρά το τρέμουλο στα χέρια της. “Να μαζέψω τι;”