Η Έμμα κατάπιε. Ο Ρεξ συνήθως δεν αντιδρά έτσι. “Αυτό είναι… καινούργιο”, ψιθύρισε μία από τις παράνυμφους. Η Έμμα αναγκάστηκε να χαμογελάσει. “Πιθανότατα πιάνει τα νεύρα μου” Τότε εμφανίστηκε ο Βίνσεντ. Χαμογέλασε όταν την είδε. Τον γνώριμο. Αυτόν που γνώριζε εδώ και χρόνια.
Ο Βίνσεντ μπήκε στο δωμάτιο, ίσιωσε το σακάκι του και η έκφρασή του μαλάκωσε όταν είδε την Έμμα. Μετά πρόσεξε τον Ρεξ. Η παύση ήταν σύντομη -αλλά αλάνθαστη. “Περίμενε”, είπε ο Βίνσεντ, ρίχνοντας μια ματιά από την Έμμα στον σκύλο. “Ο Ρεξ είναι εδώ;”