Ο Μάρκους έγνεψε αργά. Κοίταξε έξω στην αυλή με την έκφραση ενός ανθρώπου που κάνει ήσυχες αριθμητικές πράξεις στο μυαλό του. Ο Ρέι τον παρακολουθούσε. “Τον αναγνωρίζεις;” “Ίσως. Δεν είμαι σίγουρος” Σηκώθηκε και πήρε το σακάκι του. “Μάλλον τίποτα. Μην με αφήσεις να βάλω ένα σύννεφο πάνω από ένα καλό Σαββατοκύριακο” Ο Ρέι τον συνόδευσε μέχρι το αυτοκίνητό του και τον ρώτησε ευθέως.
“Μάρκους. Τι ήταν αυτό;” Ο Μάρκους σταμάτησε με το χέρι του στην πόρτα. Κοίταξε τον Ρέι με την προσεκτική έκφραση ενός άντρα που επιλέγει τα πατήματά του σε αβέβαιο έδαφος. “Ούτε εγώ είμαι σίγουρος. Δεν μπορώ να το τοποθετήσω ακόμα” Άνοιξε την πόρτα. “Άσε με να κοιτάξω κάτι πρώτα. Δεν θέλω να πω κάτι που δεν μπορώ να υποστηρίξω” “Τι να ψάξω;”