Φάλαινα κατάπιε ξαφνικά έναν δύτη - Οι άνθρωποι έμειναν έκπληκτοι για να δουν τι εκτυλίχθηκε

Οι θρύλοι μεγάλωσαν, αναδιαμορφώθηκαν με την αφήγηση. Για τους ψαράδες, ήταν ο άνθρωπος που γλίστρησε στο μύθο και επέστρεψε. Για τους ναυτικούς, μια προειδοποίηση τυλιγμένη σε δέος. Για τον Ναθάνιελ, παρέμεινε απλούστερος: μια στιγμή απίθανης συμπόνιας, όταν ένα πλάσμα του βυθού επέλεξε να τον κρατήσει από τον εχθρό.

Στεκόμενος και πάλι δίπλα στον ύφαλο, με τα κύματα να χτυπούν τους αστραγάλους του, ο Ναθάνιελ ψιθύρισε στον άνεμο. "Με έσωσε. Τώρα θα δουλέψω για να τους σώσω" Η θάλασσα έλαμψε από σιωπή, σαν να αναγνώριζε τα λόγια του. Απομακρύνθηκε, για πάντα αλλαγμένος και για πάντα μεταφερόμενος.