Έστειλα μήνυμα στην Υβόν εκείνο το βράδυ. Παρασκευή. Είσαι έτοιμη Η απάντησή της ήρθε σε λιγότερο από ένα λεπτό- περίμενε. Της είπα να έρθει στο σπίτι στην οδό Calloway. Δεν ρώτησε γιατί. Είχε μάθει, σε τριάντα μία ημέρες προσεκτικής συμμαχίας, να εμπιστεύεται το ίδιο πριν δει το πλήρες σχέδιο. Το σεβάστηκα αυτό.
Την Τετάρτη, παραλίγο να με πιάσουν. Ο Γκάρι γύρισε σπίτι νωρίς. Είχα το κρυπτογραφημένο αρχείο ανοιχτό στον προσωπικό μου φορητό υπολογιστή και το έκλεισα στα τρία δευτερόλεπτα που μεσολάβησαν ανάμεσα στο κλειδί του στην κλειδαριά και στα βήματά του στο διάδρομο. Με κοίταξε. Τον κοίταξα κι εγώ. “Καλή μέρα;” ρώτησε. “Παραγωγική”, είπα. Λέγαμε και οι δύο την αλήθεια.