Μετά από μισή ώρα γεμάτη ένταση και κομμένη ανάσα, ο Τζέιμς, με μεγάλη προσπάθεια, σήκωσε το τελευταίο από τα μικροσκοπικά πλάσματα έξω από το σκοτεινό λάκκο. Ξαπλωμένα στο έδαφος, τα πέντε ζώα ανοιγόκλειναν τα μάτια τους στο αμυδρό φως, με τα μάτια τους να αντανακλούν ένα μείγμα σύγχυσης και περιέργειας. Ο αέρας ήταν γεμάτος ένταση καθώς ο Τζέιμς και η Τίνα σκέφτονταν την επόμενη κίνησή τους.
Με ανανεωμένη ελπίδα, η Τίνα και ο Τζέιμς μάζεψαν γρήγορα τα μικροσκοπικά πλάσματα στους αυτοσχέδιους μεταφορείς τους. Η αγέλη στεκόταν κοντά, με τα μάτια τους προσεκτικά και τη στάση τους έτοιμη. Απαλά, η Τίνα σήκωσε το τελευταίο χνουδωτό ζώο και το τοποθέτησε στο στόμα ενός από τους λύκους που περίμεναν. Ο λύκος έσφιξε απαλά, με το σαγόνι του τρυφερό αλλά ασφαλές γύρω από το πολύτιμο φορτίο.