Και το υπόλοιπο όχημα ήταν εξίσου προσεκτικά διαμορφωμένο. Η Έμμα είχε καταφέρει να δημιουργήσει έναν χώρο ύπνου με ένα συμπαγές κρεβάτι, αποθηκευτικούς χώρους και μερικές προσωπικές πινελιές που έκαναν τον χώρο να μοιάζει δικός της. Δεν υπήρχε πολύ ελεύθερος χώρος, αλλά είχε βρει τρόπους να αξιοποιήσει σχεδόν κάθε γωνιά.
Φυσικά, η μετατροπή ενός πυροσβεστικού οχήματος σε σπίτι δεν ήταν κάτι που μπορούσε να κάνει εξ ολοκλήρου μόνη της. Η Έμμα μας είπε ότι ο αδελφός της την βοήθησε πάρα πολύ καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου. Την βοήθησε να αντιμετωπίσει τα μηχανικά ζητήματα, ενώ εκείνη επικεντρώθηκε στο εσωτερικό και στη διαρρύθμιση.
Υπήρχε επίσης το ζήτημα της νομιμοποίησης της οδήγησής του. Οι αρχικές σειρήνες και τα προειδοποιητικά φώτα έκτακτης ανάγκης δεν μπορούσαν απλώς να παραμείνουν σε λειτουργία σε ένα ιδιωτικό μετασκευασμένο όχημα. Έτσι, στο πλαίσιο της μετατροπής, ο εξοπλισμός έκτακτης ανάγκης έπρεπε να αφαιρεθεί ή να τεθεί μόνιμα εκτός λειτουργίας. Το φορτηγό μπορούσε να διατηρήσει μεγάλο μέρος της αναγνωρίσιμης εμφάνισής του ως πυροσβεστικό όχημα, αλλά δεν θα λειτουργούσε πλέον ως όχημα έκτακτης ανάγκης.
Επίσης, έπρεπε να ελέγξουν τα φρένα, τα ελαστικά, τα φώτα και άλλα βασικά συστήματα, για να βεβαιωθούν ότι το όχημα ήταν ασφαλές για την οδήγηση.