Ο παππούς (83) ανακαλύπτει μια παλιά οικογενειακή φωτογραφία – Όταν την κοιτάζει πιο προσεκτικά, τρομάζει όσο ποτέ άλλοτε!

Το κενό στα αρχεία ήταν τεράστιο. Δεν υπήρχε τίποτα σχετικά με τη ζωή του στην Ευρώπη. Ούτε στρατιωτικά αρχεία, ούτε σχολικά αρχεία, ούτε ιστορικό απασχόλησης. Όλα όσα είχαν συμβεί πριν από εκείνο το ταξίδι με πλοίο από τη Λισαβόνα ήταν ένα απόλυτο κενό. Ο Γουίλιαμ συνειδητοποίησε ότι το κλειδί ήταν η χρονική ακρίβεια.

Ο πατέρας του είχε περάσει μέσα από τα κενά της ιστορίας. Είχε φτάσει νόμιμα, με έγγραφα και εγγύηση, ακριβώς τη στιγμή που ο κόσμος έκλεινε. Ήταν μια ακριβής, υπολογισμένη έξοδος. Είχε γλιστρήσει μέσα από την πόρτα πριν αυτή κλείσει με δύναμη πίσω του.

«Ήσουν ένα φάντασμα», είπε ο Γουίλιαμ, χτυπώντας ελαφρά το έγγραφο. Ο πατέρας του είχε διαγράψει την ίδια του την ύπαρξη. Δεν είχε απλώς μετακομίσει σε μια νέα χώρα· είχε εγκαταλείψει μια ολόκληρη ταυτότητα. Είχε φτάσει στην Αμερική σαν ένα λευκό χαρτί, έτοιμος να ξεκινήσει από την αρχή σε ένα μέρος όπου κανείς δεν γνώριζε το όνομά του.