Ένας πατέρας παρατηρεί ότι ο τάφος της κόρης του είναι πάντα καταπράσινος — χλωμιάζει όταν ανακαλύπτει το λόγο

Η ντετέκτιβ Έλεν Σο παρακολουθούσε τη Σίλβια καθώς αυτή ξύσε το χαλαρό χώμα. Στο ρηχό λάκκο βρισκόταν ένας σφραγισμένος φάκελος. Μέσα υπήρχε ένα γράμμα που απευθυνόταν απλώς στον «Ε.». Η Έλεν το φωτογράφησε πριν το ανοίξει. Το σημείωμα περιείχε δύο γραμμές: «Σε είχα μαζί μου σήμερα. Μακάρι να μπορούσες να το δεις».

«Αυτό ακούγεται πολύ προσωπικό», είπε ο Ντάνιελ. Η Έλεν ρώτησε αν η Έμμα έβλεπε κάποιον άλλο εκτός από τον Κέιλεμπ. «Όχι, από ό,τι ξέρω». Ο Ντάνιελ συνειδητοποίησε πόσα πράγματα από τη ζωή της κόρης του είχαν παραμείνει κρυφά. Η Έλεν τον προειδοποίησε να μην αντιμετωπίσει τον Κέιλεμπ. Έλεγξε τον φάκελο του ατυχήματος και επιβεβαίωσε ότι ο Κέιλεμπ εργαζόταν αλλού όταν το αυτοκίνητο της Έμμα χτυπήθηκε. Ποτέ δεν είχε θεωρηθεί ύποπτος στην υπόθεση.

Η Σίλβια τηλεφώνησε σχετικά με μια κάμερα που κάλυπτε τον παράδρομο. Το θολό βίντεο έδειχνε ένα σκούρο αυτοκίνητο να εισέρχεται πριν την αυγή. Μόνο ένα μέρος της πινακίδας ήταν ορατό, αλλά η ντετέκτιβ Έλεν εντόπισε ότι ανήκε στον Κέιλεμπ. Ο Ντάνιελ κοίταξε ξανά την εικόνα. «Άρα δεν την άφησε ήσυχη, ούτε καν μετά το θάνατό της.» Η Έλεν του υπενθύμισε ότι το να επισκέπτεται κανείς έναν τάφο δεν αποτελεί έγκλημα. Ο Ντάνιελ την άκουγε μόλις-μόλις. Κάποιος είχε κρύψει γράμματα και μπουκάλια δίπλα στο σώμα της Έμμα. Το να περιμένει έναν ακόμη έλεγχο από την αστυνομία του φαινόταν αδύνατο. Μόλις έπεσε η νύχτα, είχε τη διεύθυνση του Κέιλεμπ και αποφάσισε να τον επισκεφτεί.