Μετά από κάτι που φάνηκε σαν μια αιωνιότητα, η κτηνίατρος σήκωσε επιτέλους το βλέμμα της και χαμογέλασε, αφήνοντας ένα βαθύ αναστεναγμό ανακούφισης. Διαβεβαίωσε την τρομοκρατημένη οικογένεια ότι το κουτάβι δεν είχε δηλητηριαστεί, δεν ήταν άρρωστο ούτε είχε κάποια ανατομική ανωμαλία. Στην πραγματικότητα, ήταν ένα απόλυτα υγιές ιατρικό θαύμα. Η κτηνίατρος εξήγησε ότι το παράξενο χρώμα οφειλόταν σε ένα εξαιρετικά σπάνιο βιολογικό φαινόμενο που σχετίζεται με μια χολική χρωστική ουσία που ονομάζεται βιλiverdίνη.
Η βιλιβερδίνη είναι η ίδια χημική ένωση που κάνει τις μελανιές του ανθρώπου να παίρνουν πράσινο χρώμα καθώς επουλώνονται. Σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις, αυτή η χρωστική ουσία φτάνει σε ασυνήθιστα υψηλές συγκεντρώσεις μέσα στον αμνιακό σάκο ενός κουταβιού, αναμειγνύοντας έντονα με το αμνιακό υγρό. Επειδή το φυσικό χρώμα του τριχώματος του κουταβιού ήταν τόσο ανοιχτό, το υγρό λειτούργησε σαν μόνιμη βαφή, χρωματίζοντας κάθε ίντσα του τριχώματός του ενώ βρισκόταν ακόμα στη μήτρα. Ο κτηνίατρος έριξε τότε μια τελευταία βόμβα: «Σε παγκόσμιο επίπεδο, υπάρχουν μόνο τρεις άλλες τεκμηριωμένες περιπτώσεις όπου έχει συμβεί κάτι τέτοιο.»