Η Ντενίζ έλεγε τα αποθέματα όταν χτύπησε ξανά το κινητό της. Ήταν η Τζοάν, που τηλεφωνούσε με το hands-free από το αυτοκίνητό της. «Είμαι καθ’ οδόν», είπε. «Θα φτάσω εκεί σε περίπου μία ώρα.» Η φωνή της ακουγόταν πιο φοβισμένη από πριν. «Αφού μιλήσαμε, έλεγξα κάποια έγγραφα που μου άφησε η μητέρα μου. Υπάρχει κάτι στη διαθήκη της που η Κέιλα δεν γνωρίζει.»
Η Ντενίζ προχώρησε λίγο πιο μέσα στον άδειο διάδρομο. «Τι είδους έγγραφα;» ρώτησε. Η Τζοάν δίστασε. «Η μαμά άφησε πίσω κάτι σημαντικό, και νομίζω ότι αυτός ο άντρας μπορεί να το ανακάλυψε. Δεν καταλάβαινα γιατί ήταν τόσο αποφασισμένος να κρατήσει την Κέιλα μακριά μας. Τώρα αρχίζω να καταλαβαίνω.» Η Ντενίζ σκέφτηκε τα τηλεφωνήματα και το ενδιαφέρον του Γκραντ να υπογραφούν τα έγγραφα.
«Τζοάν, τον άκουσα να κανονίζει μια συνάντηση με κάποιον σήμερα», είπε η Ντενίζ. «Συνεχώς αναφέρει κάποια έγγραφα που πρέπει να υπογράψει η Κέιλα.» Ακολούθησε μια μακρά σιωπή. Τότε μίλησε η Τζοάν, με τρεμάμενη φωνή. «Άκου προσεκτικά. Μην του πεις ότι έρχομαι, και σε παρακαλώ, μην τον αφήσεις να την πάρει μακριά.» Έκανε μια παύση. «Υπάρχει κάτι στη διαθήκη της μαμάς που η Κέιλα δεν ξέρει. Μην την αφήσεις να υπογράψει τίποτα.»