Η Κλερ δεν μπορούσε να δει καθαρά τους δύο άνδρες από το κέντρο διοίκησης, αλλά κάθε ενημέρωση της έφτανε μέσω του ασυρμάτου. «Ανεβάζουμε και τους δύο», ανέφερε κάποιος. Ο ειδικός διάσωσης ανυψωνόταν με τον τραυματισμένο πιλότο ασφαλισμένο πάνω του, ενώ η ομάδα με τα σχοινιά έλεγχε την κίνησή τους από ψηλά. Λίγα λεπτά αργότερα, ήρθε μια άλλη ενημέρωση. «Στα μισά της διαδρομής. Και τα δύο σχοινιά σταθερά.» Η Κλερ παρακολουθούσε τους διασώστες στην άκρη του γκρεμού να εργάζονται χωρίς να αποσπάσει το βλέμμα της.
Ο άνεμος συνέχιζε να φυσάει δυνατά πάνω από το ακρωτήρι. Τότε, αρκετά μέλη της ομάδας διάσωσης προχώρησαν μαζί προς τα εμπρός. Πρώτα, ο ειδικός διάσωσης εμφανίστηκε στην άκρη, κρατώντας ακόμα σφιχτά τον τραυματισμένο πιλότο. Άλλοι διασώστες έσκυψαν και βοήθησαν να τους τραβήξουν σε σταθερό έδαφος. «Και οι δύο είναι πάνω», φώναξε κάποιος. Ο ειδικός απομακρύνθηκε αμέσως, ώστε οι παραϊατρικοί να μπορέσουν να προσεγγίσουν τον πιλότο. Η Κλερ είδε ένα άλλο μέλος της ομάδας να εξετάζει και τον διασώστη. Φαινόταν ταραγμένος και κουρασμένος, αλλά άθικτος.
Λίγες μέρες αργότερα, η Κλερ έμαθε ότι ο πιλότος είχε επιβιώσει. Τα τραύματά του ήταν σοβαρά, αλλά οι γιατροί περίμεναν να αναρρώσει. Μερικές εβδομάδες αργότερα, έφτασε ένα σύντομο μήνυμα από αυτόν. Τους ευχαρίστησε και εξήγησε ότι δεν είχε καταφέρει να φτάσει το κινητό του μετά τη συντριβή. Η Κλερ έδειξε το μήνυμα στον Ντέιβιντ και μετά άνοιξε ξανά την αρχική φωτογραφία. «Παραλίγο να το προσπεράσουμε», είπε. Ο Ντέιβιντ κούνησε το κεφάλι. Η Κλερ κοίταξε το μικροσκοπικό χρωματιστό σημείο στον γκρεμό. Τώρα ήξερε ακριβώς τι υπήρχε εκεί.