Δύο ημέρες αργότερα, ένα τεράστιο διεθνές ερευνητικό σκάφος αγκυροβόλησε ακριβώς πάνω από τις συντεταγμένες που είχε καταγράψει το «Aura», με το σκάφος της Ακτοφυλακής να το πλαισιώνει, το οποίο είχε φτάσει πολύ μετά την αρχική διαταραχή. Εξοπλισμένοι με ρομποτικούς βραχίονες για βαθιά θάλασσα και εξοπλισμό έρευνας υψηλής ακρίβειας, οι αρχαιολόγοι εξήγαγαν προσεκτικά ένα μικροσκοπικό κομμάτι ξύλου από το άνω κατάστρωμα του πλοίου, πριν αφήσουν το αρχαίο σκάφος να αναπαύεται ανενόχλητο στον σκοτεινό, σιωπηλό τάφο του.
Πίσω στο εργαστήριο, οι αναλύσεις με τη μέθοδο του άνθρακα επιβεβαίωσαν γρήγορα αυτό που ο Άρης και ο Μάρκος είχαν δει με έκπληξη: το σκάφος ήταν ηλικίας άνω των δύο χιλιάδων ετών. Ο ξαφνικός σεισμός το είχε απλώς σπρώξει από τον ρηχό υφάλλο, όπου είχε παγιδευτεί μέσα σε πυκνά ιζήματα για χιλιετίες, ρίχνοντάς το στο βαθύ καταφύγιο της τάφρου.
Καθώς διαδιδόταν σε όλο τον κόσμο η είδηση για την ιστορική ανακάλυψη, η Άρης στεκόταν στην πρύμνη του «Άουρα», ατενίζοντας τα ήρεμα, ομιχλώδη νερά του ωκεανού. Ήξερε ότι κάπου στα κατάμαυρα βάθη από κάτω, χιλιάδες άλλα ξεχασμένα πλοία εξακολουθούσαν να περιμένουν στο σκοτάδι.