«Αντηχεί στα τοιχώματα της τάφρου», είπε η Άρις, με τη φωνή της να τρεμουλιάζει από την ένταση. «Ό,τι κι αν είναι, έχει φτάσει στον πυθμένα.» Στην οθόνη, το διαυγές σκούρο νερό εξαφανίστηκε ξαφνικά. Τα μικροσκοπικά αιωρούμενα σωματίδια του «θαλάσσιου χιονιού» αντικαταστάθηκαν από ένα πυκνό, στροβιλισμένο σύννεφο ανοιχτόγκριζης λάσπης που γέμισε ολόκληρο το κάδρο της κάμερας σαν μια εκτυφλωτική υποβρύχια χιονοθύελλα. Το αντικείμενο που έπεφτε με δύναμη είχε χτυπήσει με ορμή τον πυθμένα του ωκεανού, αναδεύοντας αιώνες λεπτού ιζήματος.
«Ένδειξη βάθους: τέσσερις χιλιάδες πόδια», ανακοίνωσε η Άρις, με τα χέρια της να τρέμουν καθώς ρύθμιζε την εστίαση της κάμερας. «Έπεσε κατευθείαν στην αβυσσαλική ζώνη.» «Είμαστε εντελώς τυφλοί μέσα σε αυτή τη λάσπη», είπε ο Μάρκους, κοιτάζοντας το λευκό σκοτάδι στην οθόνη. «Θα χτυπήσεις την κάμερα ακριβώς πάνω της.»
«Ενεργοποιώ τη νυχτερινή όραση με υπέρυθρες και χαμηλού φωτισμού», απάντησε η Άρις, πληκτρολογώντας μια γρήγορη εντολή στον πίνακα ελέγχου της. Η οθόνη μετατράπηκε από ένα εκτυφλωτικό λευκό φόντο σε μια ευκρινή, μονοχρωματική εικόνα υψηλής αντίθεσης, αποκαλύπτοντας μια πανύψηλη, σκοτεινή σκιά που βρισκόταν μόλις πενήντα πόδια μπροστά.