Μια «δικαιωματίστρια» αρνείται να πάρει την τσάντα της από το κάθισμα και παίρνει το μάθημά της

«Όχι!» ούρλιαξε, πετώντας το σώμα της από τη θέση της σαν να την είχε χτυπήσει κεραυνός. Το λεπτό πλαστικό καπάκι πετάχτηκε με ένα υγρό θρόισμα από την πρόσκρουση. Ένα κρύο, σκοτεινό, κολλώδες κύμα από εσπρέσο, πλήρες γάλα και θρυμματισμένο πάγο έλουσε το μπροστινό μέρος του ακριβού δερμάτινου παλτού της, της έπεσε στο πηγούνι και κατέκλυσε κατευθείαν το μπροστινό μέρος του πεντακάθαρου τζιν της.

Μεγάλες σταγόνες χτυπούσαν το γυαλί του παρακείμενου παραθύρου, κυλώντας αργά κατά μήκος του σκοτεινού τζαμιού. Για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου, ολόκληρο το βαγόνι βυθίστηκε σε απόλυτη σιωπή. Η συλλογική αναπνοή πενήντα επιβατών κόπηκε ταυτόχρονα.

Η νεαρή γυναίκα στεκόταν ακίνητη στο στενό διάδρομο, με τα χέρια της να αιωρούνται αβοήθητα, κυριευμένη από απόλυτο και αμιγή τρόμο. Κολλώδης καφές στάλαζε ασταμάτητα από το στήθος της, μετατρέποντας το ακριβό της ντύσιμο σε ένα μούσκεμα, καταστρέφοντάς το εντελώς. Το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να κοιτάζει με απόλυτη δυσπιστία τις μούσκεμες μπότες της.