Μέσα σε είκοσι λεπτά, οι δασοφύλακες Ντέιβις και Μίλερ έφτασαν στο λιβάδι, εξοπλισμένοι με σειρήνες και εξοπλισμό ανίχνευσης άγριων ζώων. Μαζί, οι τρεις δασοφύλακες πραγματοποίησαν ενδελεχή έλεγχο της περιμέτρου, εξετάζοντας τη λάσπη για ίχνη, αναζητώντας πρόσφατα θύματα και ψάχνοντας στα κλαδιά των δέντρων για ίχνη πούμας.
Δεν βρήκαν τίποτα. Ούτε ίχνη, ούτε σημάδια οσμής, ούτε σπασμένα κλαδιά. «Δεν υπάρχει κανένα αρπακτικό εδώ, Μαρκ», είπε ο Ντέιβις, σκουπίζοντας τον ιδρώτα από το μέτωπό του καθώς επέστρεφε στο λιβάδι. «Ούτε ίχνος.» Ωστόσο, στο κέντρο του λιβαδιού, τα πρόβατα συνέχιζαν να τρέχουν σε έναν απελπισμένο, ξέφρενο κύκλο, αρνούμενα να διασκορπιστούν.
«Δεν βγάζει νόημα», μουρμούρισε ο Μαρκ, κοιτάζοντας το εξαντλημένο κοπάδι. «Ας προσπαθήσουμε να τα οδηγήσουμε προς τον παλιό ξύλινο αχυρώνα κοντά στο ρυάκι. Να τα βγάλουμε από το ανοιχτό χωράφι.»