Η Σαμίρα έσκυψε προς τη ζώνη τακτικής της και ξεκλείδωσε το βαρύ, έντονα πορτοκαλί πιστόλι εκτόξευσης φωτοβολίδων έκτακτης ανάγκης. Περνώντας με δυσκολία από την πόρτα πρόσβασης στη γέφυρα, βγήκε στο υπερυψωμένο κατάστρωμα και έστρεψε την παχιά πλαστική κάννη κατευθείαν προς το στήθος του Στέρλινγκ.
«Άσε κάτω το τηλέφωνο, Στέρλινγκ», είπε η Σαμίρα, με τη φωνή της να χαμηλώνει σε έναν χαμηλό, παγωμένο τόνο, παρά την αδρεναλίνη που κυλούσε στις φλέβες της. «Πες στους άντρες σου να αποσυρθούν αμέσως.»
Ο Στέρλινγκ έκλεισε σιγά-σιγά την κλήση, άφησε το τηλέφωνο στην κονσόλα και γύρισε με ένα ήρεμο, αρπακτικό χαμόγελο. Χλεύασε: «Ένα πυροβόλο φωτοβολίδων, αλήθεια;» Την κοίταξε από πάνω μέχρι κάτω. «Οι δύτες μου με διαβεβαίωσαν ότι σε είχαν παγιδεύσει πόδια πιο κάτω, στον βυθό της θάλασσας.»