Με την πρώτη ματιά, φαινόταν σαν κάποιος να είχε παρκάρει ένα παλιό βαγόνι του μετρό στη μέση του γκαζόν του. Βρισκόταν δίπλα σε μια σύγχρονη βίλα, περιτριγυρισμένο από γρασίδι και μερικά νεαρά δέντρα. Τα γνωστά παράθυρά του, οι συρόμενες πόρτες και το μεταλλικό του εξωτερικό το έκαναν αδιαμφισβήτητα αναγνωρίσιμο. Σχεδόν μπορούσε κανείς να φανταστεί τους επιβάτες να περιμένουν να ξεκινήσει.
Όμως αυτή η άμαξα δεν πήγαινε πουθενά. Είχε καθαριστεί προσεκτικά και της είχε δοθεί ένας εντελώς διαφορετικός σκοπός. Πίσω από αυτές τις γνωστές πόρτες βρισκόταν ένα εκπληκτικά άνετο σπίτι, εξοπλισμένο με όλα όσα θα περίμενε κανείς από έναν πολύ πιο συμβατικό χώρο διαβίωσης.
Η υπεύθυνη για αυτό ήταν η Λένα, μια νεαρή σχεδιάστρια που είχε αναλάβει ένα έργο που οι περισσότεροι θα είχαν απορρίψει ως αδύνατο. Δεν είχε αγοράσει ένα μικροσκοπικό σπίτι ούτε είχε ανακαινίσει ένα παλιό εξοχικό. Αντίθετα, είχε βρει ένα αποσυρμένο βαγόνι του μετρό και αποφάσισε να του δώσει μια δεύτερη ζωή. Όταν της μιλήσαμε, είχαμε δύο ερωτήσεις: πώς κατάφερε να το μετατρέψει σε σπίτι και, ίσως το πιο σημαντικό, πώς στο καλό κατάφερε να φέρει ένα ολόκληρο βαγόνι του μετρό στον κήπο της;