Νόμιζε ότι κινηματογραφούσε ένα έγκλημα που βρισκόταν σε εξέλιξη… Όμως αυτό που συνέβη στη συνέχεια ήταν το τελευταίο πράγμα που περίμενε

Ξαφνικά, ο μεγαλύτερος αγόρι γύρισε για να δείξει μια φωτογραφία στον πίνακα με το μενού, τραβώντας χωρίς να το θέλει τον μικρό του αδελφό μακριά από το χέρι του. Το χέρι του άνδρα βρήκε μόνο κενό. Τα δάχτυλά του συσπάστηκαν πριν κατεβάσει σιγά-σιγά το χέρι του πίσω στο πλευρό του, σφίγγοντας δυνατά το σαγόνι του. Τους κυνηγάει, σκέφτηκε ο Τζέισον, καθώς η πεποίθηση αυτή σκληρύνθηκε μέσα του. Περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να τους αναγκάσει να βγουν έξω στη θύελλα.

Ο Τζέισον δεν μπορούσε να μείνει απλά εκεί και να παρακολουθεί ένα έγκλημα να διαπράττεται. Κάτω από την άκρη του τραπεζιού του θαλάμου, οι αντίχειρές του πληκτρολόγησαν γρήγορα τρεις αριθμούς: 9 - 1 - 1. Έφερε το ακουστικό στο αυτί του, κρατώντας το πηγούνι του χωμένο στο στήθος του και τη φωνή του σε ένα τραχύ ψίθυρο. «911, ποια είναι η έκτακτη ανάγκη σας;» ρώτησε ο τηλεφωνητής. «Στο Taco Bell στην Εθνική Οδό 90», ψιθύρισε απεγνωσμένα ο Τζέισον. «Υπάρχει ένας τύπος με στρατιωτική στολή εδώ που παρακολουθεί δύο μικρά παιδιά... τα ακολουθεί στο σκοτάδι... Νομίζω ότι είναι έτοιμος να τα αρπάξει.» 

«Κύριε, παραμείνετε ήρεμος», απάντησε ο τηλεφωνητής. «Τα παιδιά συνοδεύονται από κάποιον ενήλικα;» «Όχι, είναι εντελώς μόνα», απάντησε ο Τζέισον. «Φαίνονται τρομοκρατημένα. Αυτός ο τύπος είναι τεράστιος και τα ακολουθεί από τη στιγμή που μπήκαν. Συνεχώς βάζει το χέρι του μέσα στο παλτό του.»