Τα αντικείμενα που ανασύρθηκαν μεταφέρθηκαν σε εξειδικευμένο εργαστήριο συντήρησης μόλις το πλοίο έφτασε στο λιμάνι. Η Ελένη τους συνόδευσε. Τα αγγεία παρέμειναν σφραγισμένα, ενώ οι ερευνητές σάρωναν το εσωτερικό τους. Πέρασαν εβδομάδες μέχρι να εμφανιστούν οι πρώτες χρήσιμες εικόνες. Αρκετά δοχεία περιείχαν σαφώς τυλιγμένα χειρόγραφα. Ο πάπυρος ήταν εύθραυστος και συμπιεσμένος, αλλά ήταν εκεί.
Ο χάλκινος κύλινδρος του καταλόγου αποτέλεσε την πρώτη σημαντική ανακάλυψη. Η απεικόνιση αποκάλυψε λίστες συγγραφέων και τίτλων στο εσωτερικό του. Ορισμένα έργα ήταν γνωστά. Άλλα ήταν γνωστά μόνο από μεταγενέστερες αναφορές. Μερικοί τίτλοι ήταν άγνωστοι. Η Ελένη εντόπισε το όνομα που είχε δει στον σπασμένο πάπυρο κάτω από το νερό. Το δάχτυλό της σταμάτησε πάνω από τη σάρωση. «Να το», είπε. Ένας συντηρητής χαμογέλασε. «Και ίσως υπάρχει ένα αντίγραφο σε ένα από αυτά τα βάζα.»
Η Ελένη ήξερε ότι θα χρειαζόταν χρόνια για να το ανακαλύψει. Ήδη σχεδιάζονταν μια μεγαλύτερη αποστολή για να σταθεροποιηθεί η πλώρη που είχε διασωθεί και να ερευνηθεί η κάτω πλαγιά. Σκέφτηκε τους ανθρώπους που είχαν σφραγίσει εκείνα τα χειρόγραφα δύο χιλιάδες χρόνια πριν, επειδή τα λόγια άξιζαν να διασωθούν. Δεν είχαν φτάσει ποτέ σε ασφαλές μέρος. Ωστόσο, πέντε αγγεία και τρεις κύλινδροι είχαν επιβιώσει από τη θάλασσα, το ναυάγιο και την κατάρρευση. Επιτέλους, μέρος του φορτίου τους είχε ολοκληρώσει το ταξίδι.