Ένα αδιάκοπο βουητό τον οδήγησε να σκίσει τον τοίχο του υπνοδωματίου του... Αυτό που βρήκε μέσα ήταν εντελώς απροσδόκητο.

Ο Λάρι μπήκε προσεκτικά στον κρυφό θάλαμο, διώχνοντας τα τελευταία βαριά σκαθάρια, και σήκωσε το πορτοφόλι. Το πήγε στο τραπέζι της κουζίνας του, ενώ το έντονο, γλυκό άρωμα των παλαιών φύλλων καπνού εξακολουθούσε να κολλάει στο δέρμα.

Επειδή το πορτοφόλι είχε φυλαχθεί μέσα σε ένα αεροστεγές γυάλινο βάζο τυλιγμένο σε καπνό —ο οποίος, φυσικά, απωθεί τα πιο καταστροφικά παράσιτα που τρώνε υλικά, όπως οι σκώροι— δεν είχε σαπίσει. Το δέρμα ήταν απόλυτα εύπλαστο, άψογο και εντελώς προστατευμένο από τις καιρικές συνθήκες. Με τρεμάμενα χέρια, ο Λάρι άνοιξε το πορτοφόλι. Ήταν μια αξιοθαύμαστη, άθικτη χρονοκάψουλα από την κορύφωση του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μέσα υπήρχε μια στοίβα από φρεσκοτυπωμένα χαρτονομίσματα ενός δολαρίου «Silver Certificate» της δεκαετίας του 1940 και μια υπέροχα διατηρημένη κάρτα εγγραφής για τη στρατιωτική θητεία.

Το όνομα που ήταν τυπωμένο στην κάρτα με κομψό μελάνι στυλό έγραφε Άρθουρ «Άρτι» Φιντς. Όμως, ήταν το αντικείμενο που βρισκόταν ακριβώς πίσω από την κάρτα στρατολόγησης που έκανε τον Λάρι να κοπεί απότομα η ανάσα.