Πεζοπόροι ανακαλύπτουν ένα σπίτι χτισμένο στην πλαγιά ενός λόφου — και μετά ρίχνουν μια ματιά στο εσωτερικό του

Ο Μπεν ήταν ο πρώτος που πρόσεξε τη λάμψη. Αυτός και η Λόρα περπατούσαν εδώ και τέσσερις ώρες, ακολουθώντας ένα στενό μονοπάτι μέσα σε μια κοιλάδα, όπου οι λόφοι υψώνονταν απότομα και από τις δύο πλευρές. Το απογευματινό φως αντανακλούσε από κάτι στο μέσο της πλαγιάς. Στην αρχή, ο Μπεν νόμιζε ότι ήταν ένα πεταμένο μπουκάλι. Στη συνέχεια, η αντανάκλαση κινήθηκε καθώς άλλαζαν θέση. Ήταν πολύ μεγάλο, πολύ ίσιο και πάρα πολύ προσεκτικά τοποθετημένο για να βρίσκεται εκεί.

Ανεβήκαν λίγο πιο ψηλά, παραμένοντας στο σηματοδοτημένο μονοπάτι. Το αντικείμενο έγινε πιο ευδιάκριτο. Μια λωρίδα από γυαλί βρισκόταν στο ίδιο επίπεδο με την πλαγιά του λόφου, πλαισιωμένη από σκούρο ξύλο και περιτριγυρισμένη από χορτάρι. Λίγα μέτρα μακριά υπήρχε μια στενή πόρτα χτισμένη μέσα στην πέτρα. Δεν φαινόταν ούτε στέγη, ούτε καμινάδα, ούτε δρόμος που να διασχίζει την κοιλάδα. Η Λόρα κοίταξε επίμονα την πλαγιά. Μοιάζε λιγότερο με κτίριο και περισσότερο με λόφο στον οποίο, με κάποιο τρόπο, είχαν φυτρώσει παράθυρα.

Τότε ο Μπεν εντόπισε μια άλλη λεπτομέρεια. Ένας μεταλλικός αεραγωγός προεξείχε από το γρασίδι πάνω τους. Κάτω από αυτόν, ένα κανάλι αποστράγγισης χάνονταν κάτω από ένα σωρό από πέτρες. Ξαφνικά, τα παράξενα σχήματα απέκτησαν νόημα. Δεν επρόκειτο για παλιά ερείπια ή ξεχασμένο οχυρό. Κάποιος είχε χτίσει ένα σπίτι εδώ, και το μεγαλύτερο μέρος του φαινόταν να βρίσκεται μέσα στον λόφο.