Επιστήμονες της εποχής του Ψυχρού Πολέμου έκαναν γεώτρηση 12 χιλιομέτρων βάθος στη Γη – αυτό που βρήκαν τους έκανε να σταματήσουν

Η ζέστη που τους εμπόδισε

Το 1983, το τρυπάνι ξεπέρασε τα 12 χιλιόμετρα, περίπου 7,5 μίλια. Η ομάδα διέκοψε τις εργασίες για περίπου ένα χρόνο. Στη συνέχεια, στις 27 Σεπτεμβρίου 1984, στα 12.066 μέτρα, ένα τμήμα του σωλήνα διάτρησης μήκους περίπου 5 χιλιομέτρων (3 μιλίων) στράβωσε και έμεινε μέσα στην τρύπα. Το πλήρωμα έπρεπε να επιστρέψει σε βάθος περίπου 7 χιλιομέτρων και να ανοίξει ένα νέο κλάδο από εκεί. Το 1989, αυτός ο κλάδος έφτασε τα 12.262 μέτρα: 40.230 πόδια, ή περίπου 7,6 μίλια βάθος.

Παραμένει το βαθύτερο σημείο στο οποίο έχουν φτάσει ποτέ οι άνθρωποι με κάθετη γεώτρηση. Όμως εκεί κάτω, το πρόβλημα ήταν το πέτρωμα. Οι επιστήμονες είχαν υπολογίσει ότι η θερμοκρασία σε αυτό το βάθος θα ήταν περίπου 100 °C (212 °F). Η πραγματική θερμοκρασία ήταν περίπου 180 °C, ή 356 °F, σχεδόν διπλάσια. Σε αυτή τη θερμοκρασία, υπό το βάρος χιλιομέτρων πετρώματος από πάνω, ο βράχος σταμάτησε να συμπεριφέρεται σαν βράχος. Οι επιστήμονες περιέγραψαν τη συμπεριφορά του ως πιο παρόμοια με αυτή του πλαστικού: σιγά-σιγά εισχωρούσε στην οπή και την συμπίεζε, με αποτέλεσμα κάθε νέο μέτρο να προσφέρει αντίσταση.

Ο στόχος των 15 χιλιομέτρων ήταν ανέφικτος. Οι προσπάθειες για περαιτέρω διάτρηση συνεχίστηκαν μέχρι το 1992 χωρίς επιτυχία. Μέχρι τότε η ίδια η Σοβιετική Ένωση είχε πια διαλυθεί, και μαζί της είχαν εξαντληθεί και τα χρήματα. Οι γεωτρήσεις σταμάτησαν στα μέσα της δεκαετίας του 1990 και η περιοχή εγκαταλείφθηκε. Τι υπάρχει λοιπόν εκεί σήμερα; Και τι γίνεται με τη διάσημη ηχογράφηση των κραυγών που λέγεται ότι προέρχονται από τον πυθμένα μιας βαθιάς σοβιετικής τρύπας; Στην τελευταία σελίδα: το σκουριασμένο καπάκι, η αλήθεια για αυτή την ιστορία και πόσο βαθιά είναι πραγματικά τα 7,6 μίλια.