2. Αντιμετωπίστε τα μεγαλύτερα αντικείμενα που δημιουργούν ακαταστασία
Αφού ξεκινήσαμε με τα μικρότερα αντικείμενα, προχωρήσαμε στα ογκώδη που καταλάμβαναν χώρο. Εκεί ήταν που η μέθοδος άρχισε να κάνει ορατή τη διαφορά. Βρήκαμε μια παλιά καρέκλα που δεν χρησιμοποιούσε κανείς, μια σπασμένη λάμπα, επιπλέον πτυσσόμενα τραπέζια, σακούλες με παλιά κλινοσκεπάσματα και αρκετά κουτιά που δεν είχαν ανοιχτεί εδώ και χρόνια. Ξαφνικά, καταλάβαμε πόσος χώρος χανόταν.
Για κάθε μεγαλύτερο αντικείμενο, θέταμε στον εαυτό μας δύο ερωτήσεις: Το χρησιμοποιούμε αυτό τώρα; Και υπάρχει κάποιος ρεαλιστικός λόγος για τον οποίο θα το χρησιμοποιήσουμε σύντομα; Η δεύτερη ερώτηση έχει σημασία, επειδή το «ίσως κάποια μέρα» γίνεται η δικαιολογία μας για να κρατάμε σχεδόν τα πάντα. Τα χρήσιμα έπιπλα μπορούν να προσφερθούν στην οικογένεια ή να δωρηθούν. Τα σπασμένα αντικείμενα που δεν μπορούν να επισκευαστούν μπορούν να πεταχτούν. Αποφύγαμε επίσης να αντικαταστήσουμε οτιδήποτε αμέσως, κάτι που βοήθησε τον καθαρισμένο χώρο να παραμείνει ελεύθερος.
Μπορείτε να κάνετε το ίδιο στο γκαράζ, στη σοφίτα, στο υπόγειο ή σε ένα επιπλέον υπνοδωμάτιο. Φτιάξτε μια σύντομη λίστα πριν ξεκινήσετε, ειδικά αν υπάρχουν βαριά αντικείμενα. Ζητήστε βοήθεια από την οικογένεια, τους φίλους ή κάποιο φιλανθρωπικό ίδρυμα για τη συλλογή των αντικειμένων, αντί να προσπαθήσετε να μετακινήσετε μόνοι σας τα μεγάλα αντικείμενα. Βρήκαμε αυτό το στάδιο ενθαρρυντικό, επειδή η ανταμοιβή ήταν άμεση. Ο ελεύθερος χώρος στο πάτωμα κάνει τα δωμάτια πιο ήσυχα και πιο εύκολα να καθαριστούν και να περιηγηθεί κανείς σε αυτά.