Φανταστείτε να καθίσετε για δείπνο σε ένα τραπέζι φτιαγμένο από τα παγκάκια όπου κάποτε καθόταν ο κόσμος για τις κυριακάτικες λειτουργίες. Αυτό είναι μέρος της γοητείας της τραπεζαρίας της Whitney. Τα παλιά στασίδια της εκκλησίας δεν μετατράπηκαν απλώς σε ράφια για βιβλία· τα επαναχρησιμοποίησε επίσης για να φτιάξει το τραπέζι και τις καρέκλες της τραπεζαρίας. Αντί να κρύψει την ιστορία του κτιρίου σε μια βιτρίνα, την έκανε μέρος του γεύματος.
Η επιλογή αυτή λέει πολλά για το είδος του σπιτιού που δημιουργεί. Είναι δελεαστικό να ανακαινίσεις ένα ασυνήθιστο κτίριο μέχρι κάθε δωμάτιο να μοιάζει με κάτι βγαλμένο από εκθεσιακό χώρο επίπλων. Η Whitney ακολούθησε μια διαφορετική προσέγγιση, αφήνοντας τα αρχικά υλικά να καθορίσουν το τελικό σχήμα των νέων αντικειμένων. Ένα σετ τραπεζαρίας φτιαγμένο από στασίδια δεν θα μπορούσε να προέρχεται από οποιοδήποτε σπίτι, και αυτό ακριβώς είναι το νόημα.
Συνδέει επίσης τον χώρο της τραπεζαρίας με το υπόλοιπο της ανακαίνισης. Τα ράφια και τα έπιπλα της τραπεζαρίας έχουν κοινή προέλευση, ενώ το νησί της κουζίνας έχει τη δική του ιστορία από ανακυκλωμένα εκκλησιαστικά αντικείμενα. Κανένα από αυτά τα κομμάτια δεν χρειάζεται να φαίνεται άθικτο ή ολοκαίνουργιο για να ταιριάζει εδώ. Η προηγούμενη ζωή τους είναι αυτό που τα κάνει ενδιαφέροντα. Και αν νομίζετε ότι οι μεγαλύτερες εκπλήξεις απαιτούν μεγάλους χώρους, το μπάνιο των επισκεπτών της Whitney αποδεικνύει το αντίθετο.