5. Διακοσμητής φυτών
Στη Λίντα άρεσαν τα τεχνητά φυτά, επειδή πρόσθεταν λίγο πράσινο χωρίς να απαιτούν ιδιαίτερη φροντίδα. Το πρόβλημα ήταν η τοποθέτησή τους. Οι ψηλοί μίσχοι μετακινούνταν μέσα στις μεγάλες διακοσμητικές γλάστρες, ενώ τα μικρά κλαδάκια στα ράφια της γέρνανε προς όποια κατεύθυνση επέλεγε η βαρύτητα. Είχε δοκιμάσει να γεμίσει τα δοχεία με χαρτί και διάφορα μικροαντικείμενα, αλλά τίποτα δεν κρατούσε τους μίσχους ακριβώς εκεί που ήθελε. Τα κομμάτια από πλαστικά μακαρόνια πισίνας λειτούργησαν εκπληκτικά καλά.
Για μια μεγάλη γλάστρα, η Λίντα έκοψε αρκετά κομμάτια από «noodle» και τα τοποθέτησε στο εσωτερικό της ως ελαφρύ υλικό πλήρωσης. Έτσι μπόρεσε να βάλει τα τεχνητά στελέχη μέσα στον αφρό και να τα τοποθετήσει ομοιόμορφα, χωρίς να γεμίσει ολόκληρη τη γλάστρα με κάτι βαρύ. Η ίδια ιδέα λειτούργησε και σε μικρότερη κλίμακα. Μικρά κομμάτια από «μακαρόνια» χωρούσαν μέσα σε μικρές γλάστρες, βάζα ή καλάθια στα ράφια της, προσφέροντας στα μικρότερα τεχνητά στελέχη μια μαλακή αλλά σταθερή βάση για να στηριχτούν.
Το πλεονέκτημα δεν είναι μόνο η εμφάνιση. Οι μεγάλες διακοσμητικές γλάστρες παραμένουν ελαφρύτερες και πιο εύκολες στη μετακίνηση, κάτι που έχει σημασία αν σας αρέσει να αλλάζετε τη διαρρύθμιση ενός δωματίου κατά καιρούς. Οι μικρότερες συνθέσεις είναι επίσης πιο εύκολο να προσαρμοστούν, καθώς κάθε μίσχος μπορεί να επανατοποθετηθεί ξεχωριστά. Η Λίντα σύντομα άρχισε να φυλάει κάθε κομμάτι αφρού που περίσσευε. Ακόμη και ένα μικρό κομμάτι μπορούσε να γίνει ένα χρήσιμο στήριγμα μέσα σε ένα μικρό δοχείο.