Μια γυναίκα ανακαλύπτει μια τεράστια φωλιά μυρμηγκιών — και στη συνέχεια οι ειδικοί ανακαλύπτουν τι άλλο υπάρχει μέσα…

Η Μαίρη έμεινε σε ένα ξενοδοχείο, ενώ ο Πιπ κοιμόταν δίπλα στο κρεβάτι της. Το πρωί, η αναπνοή του είχε σταθεροποιηθεί. Αδυνατώντας να κοιμηθεί, έψαξε παλιούς χάρτες ακινήτων. Το εξοχικό σπίτι βρισκόταν κάποτε δίπλα στην «Calder Agricultural Products», ένα εργοστάσιο που παρήγαγε χρωστικές ουσίες, φυτοφάρμακα και προϊόντα επεξεργασίας μετάλλων μέχρι το 1987. Το εργοστάσιο δεν υπήρχε πια· στη θέση του είχαν χτιστεί σπίτια και ένα γήπεδο.

Σύμφωνα με τα επίσημα αρχεία, ο χώρος είχε εκκαθαριστεί. Ένας χάρτης έδειχνε έναν δρόμο εξυπηρέτησης που περνούσε πίσω από το εργοστάσιο και διέσχιζε τον σημερινό κήπο της Μαίρης. Βρήκε το όνομα ενός οδηγού, του Άρθουρ Μπελ, και τον κάλεσε. Αυτός δίστασε. Τότε η Μαίρη ανέφερε τα φορτηγά που κυκλοφορούσαν μετά το σούρουπο κατά τους τελευταίους μήνες της ζωής του Κάλντερ.

Ο Άρθουρ σιώπησε. «Μαζέψαμε σφραγισμένα βαρέλια από την πίσω αποθήκη», είπε. «Χωρίς ετικέτες. Χωρίς έγγραφα για τους οδηγούς.» «Πού τα πήγατε;», ρώτησε η Μαίρη. «Ένας επόπτης περίμενε κοντά στον παράδρομο. Μας έδωσε οδηγίες και μετά μας έστειλε πίσω.» Ο Άρθουρ επέμεινε ότι δεν είχε δει ποτέ τα βαρέλια να ανοίγονται ή να θάβονται. Παρόλα αυτά, η φωνή του έτρεμε. Η Μαίρη έστειλε τον χάρτη στον Ντάνιελ Τσο, τον περιβαλλοντικό ερευνητή που ηγείται πλέον της έρευνας. Λίγα λεπτά αργότερα, την πήρε τηλέφωνο. Το ραντάρ είχε εντοπίσει τον εξαφανισμένο δρόμο κάτω από τον κήπο της. Περνούσε ακριβώς κάτω από τη γιγαντιαία μυρμηγκοφωλιά.