Μια γυναίκα ανακαλύπτει μια τεράστια φωλιά μυρμηγκιών — και στη συνέχεια οι ειδικοί ανακαλύπτουν τι άλλο υπάρχει μέσα…

Η Δρ. Λέιλα Άναντ έφτασε εκείνο το απόγευμα με θήκες δειγματοληψίας. Επιβεβαίωσε αμέσως τη διάγνωση του Όουεν. «Πιθανότατα μεταφέρθηκαν στο έδαφος μαζί με κάποιο εισαγόμενο φυτό», είπε στη Μαίρη. Η μηλιά ήταν αυτοφυής. Αυτό που ανησυχούσε πολύ περισσότερο τη Λέιλα ήταν το τεράστιο μέγεθος της αποικίας και η επαφή της με το εξοχικό.

Ένας βοηθός κατέβασε μια κάμερα μέσα σε μια σήραγγα, ενώ η Μαίρη παρακολουθούσε από πίσω από το κλειστό παράθυρο της κουζίνας. Η οθόνη έδειχνε θαλάμους γεμάτους προνύμφες, εργάτριες και διάσπαρτα μπλε κόκκους. Μερικές μυρμήγκια μετέφεραν τα σωματίδια στα σαγόνια τους. Άλλες περπατούσαν μέσα σε μπλε σκόνη που κάλυπτε τα πόδια και τα σώματά τους. Αρκετές νεκρές εργάτριες κείτονταν κοντά σε έναν θάλαμο. «Τι είναι αυτό το υλικό;» ρώτησε η Μαίρη μέσω του ασυρμάτου της Λέιλα. «Δεν ξέρουμε ακόμα», απάντησε η Λέιλα.

Αρνήθηκε να μαντέψει γιατί το είχαν μαζέψει τα μυρμήγκια. Συλλέχθηκαν δείγματα σε δοχεία για χημική ανάλυση. Λιγότερο από μία ώρα αργότερα, τηλεφώνησαν από το εργαστήριο. Η Λέιλα άκουσε σιωπηλά και στη συνέχεια ζήτησε από τον τεχνικό να επαναλάβει το αποτέλεσμα. «Σφραγίστε τα πάντα», είπε. «Κανείς να μην ανοίξει ξανά αυτά τα δοχεία χωρίς πλήρη προστασία». Η Μαίρη πλησίασε. «Τι βρήκαν;» Η Λέιλα έβγαλε τα γάντια της και κοίταξε προς το εξοχικό. «Αρκετά ώστε να καταστήσουν αυτή την ιδιοκτησία επικίνδυνη. Μαζέψτε ό,τι χρειάζεστε. Εσύ και ο Πιπ πρέπει να φύγετε απόψε.»