Μια γυναίκα ανακαλύπτει μια τεράστια φωλιά μυρμηγκιών — και στη συνέχεια οι ειδικοί ανακαλύπτουν τι άλλο υπάρχει μέσα…

Ο Ντάνιελ και η Λέιλα συνάντησαν τη Μαίρη στο ξενοδοχείο. «Τα κόκκα είναι ένα βιομηχανικό απορροφητικό υλικό», εξήγησε. Η Calder Industries πρέπει να είχε χρησιμοποιήσει κάποτε το υλικό αυτό για να απορροφήσει διαρροές χημικών ουσιών. Μερικά από αυτά είχαν θαφτεί μαζί με τα βαρέλια. Απορρόφησαν μόλυβδο, αρσενικό και κάδμιο από τα διαρρέοντα απόβλητα. Η Πιπ τα είχε καταπιεί ενώ περιποιούνταν το τρίχωμά της.

«Μα γιατί οι μυρμήγκια να μεταφέρουν δηλητήριο στη δική τους φωλιά;» ρώτησε η Μαίρη. Η Λέιλα έβαλε μια μεγεθυμένη φωτογραφία πάνω στο τραπέζι. Τα μυρμήγκια δεν έλκονταν από τα μέταλλα. Οι κόκκοι ήταν ελαφριοί, εύκολοι στη μετακίνηση και απορροφούσαν καλά την υγρασία. Οι εργάτριες τους είχαν χρησιμοποιήσει για να διατηρήσουν στεγνούς τους θαλάμους γύρω από τις προνύμφες τους. Οι ρύποι δεν είχαν έντονη οσμή που να αποτρέπει τα μυρμήγκια. Το χρήσιμο δομικό υλικό τους τα σκότωνε σιγά-σιγά.

Η Λέιλα διευκρίνισε έναν άλλο φόβο. «Το δηλητήριό τους δεν έχει γίνει τοξικό», είπε. «Όμως, η σκόνη κολλάει στα σώματά τους. Μπορεί να εισχωρήσει στα τραύματα από τσίμπημα ή να μεταφερθεί στο δέρμα, στα ρούχα και στο τρίχωμα». Η Μαίρη σκέφτηκε το μπλε σημάδι γύρω από τον καρπό της. Οι εξετάσεις αίματός της θα χρειαζόταν να παρακολουθούνται, αν και μια σύντομη έκθεση ήταν απίθανο να προκαλέσει μόνιμη βλάβη. Το τηλέφωνο του Ντάνιελ χτύπησε πριν προλάβει να απαντήσει. Μια ομάδα έρευνας είχε εντοπίσει έναν άλλο λόφο απέναντι στο δρόμο. Κόκκινα μυρμήγκια μετέφεραν τους ίδιους μπλε κόκκους προς την είσοδό του.