Ένας ηλικιωμένος άνδρας άφησε έναν σφραγισμένο φάκελο στο μετρό — όταν τον βρήκε μια κοπέλα, ολόκληρο το μέλλον της άλλαξε!

Ένα απότομο, ανατριχιαστικό κρόταγμα αντήχησε κάτω από το σώμα της. Ο γέρος άναψε, τρέχοντας προς το μέρος της όσο πιο γρήγορα μπορούσαν να τον φέρουν τα πόδια του, κάνοντας ό,τι μπορούσε για να τη βοηθήσει να σηκωθεί. Αλλά η ζημιά είχε ήδη γίνει. Τα μάτια της Χίνα γέμισαν δάκρυα καθώς έβαλε το χέρι της στην τσάντα της και έβγαλε μια χούφτα από αιχμηρά θραύσματα πηλού. Η εργασία της για τα ενδιάμεσα εξετάσματα είχε καταστραφεί.

Σκουπίζοντας τα φρέσκα δάκρυα, η Χίνα έβαλε στην άκρη την απόγνωσή της για λίγο, ώστε να δώσει τον σφραγισμένο φάκελο στον γέρο. «Απλώς χαίρομαι… χαίρομαι που το δέμα σας είναι ασφαλές, κύριε», είπε με φωνή που έτρεμε έντονα, καθώς ρουφούσε τη μύτη της. Ο γέρος πήρε το φάκελο και της επέστρεψε τη φοιτητική της ταυτότητα, αλλά τα μάτια του παρέμεναν καρφωμένα στα σπασμένα κομμάτια πηλού που κρατούσε στα τρεμάμενα χέρια της.

Την παρηγόρησε απαλά, τοποθετώντας ένα χέρι που της έδινε σιγουριά στον ώμο της. «Η τέχνη είναι ανθεκτική, νεαρή μου, και το ίδιο είσαι κι εσύ. Κράτα ψηλά το κεφάλι», της είπε απαλά. Τότε, κοιτάζοντας προς τα κάτω, παρατήρησε την άθικτη, αδιάσπαστη κόκκινη σφραγίδα από κερί πάνω στον φάκελό του. Κοίταξε την Χίνα με βαθύ σεβασμό, συνειδητοποιώντας ότι, παρά το χαοτικό πρωινό της, δεν είχε ποτέ ανακατευτεί στα προσωπικά του αντικείμενα.