Ο Ντάνιελ έφτασε λίγο αργότερα, κρατώντας μια εργαλειοθήκη και με ανησυχία στο βλέμμα. Η Λόρα τον υποδέχτηκε στην πύλη, ανακουφισμένη που βρήκε βοήθεια τόσο γρήγορα. Τον παρακολουθούσε καθώς περνούσε γύρω από τον σφένδαμο, εξετάζοντας προσεκτικά τον φλοιό με ένα λεπτό μεταλλικό εργαλείο. «Τα δέντρα μπορεί μερικές φορές να εκκρίνουν ένα δυσάρεστο υγρό όταν βακτήρια παγιδεύονται μέσα στο ξύλο», εξήγησε ο Ντάνιελ, σκουπίζοντας το εργαλείο του σε ένα πανί. «Φαίνεται απαίσιο και μυρίζει ακόμα χειρότερα, αλλά αυτό δεν σημαίνει πάντα ότι το δέντρο πεθαίνει.»
Η Λόρα άφησε μια ανάσα που δεν είχε συνειδητοποιήσει ότι κρατούσε. «Άρα δεν χρειάζεται να το κόψουμε;» «Δεν θα πανηγύριζα ακόμα», απάντησε ο Ντάνιελ αργά. Απομακρύνθηκε από τον κορμό, κατεβάζοντας το βλέμμα του στο γρασίδι κάτω από τις μπότες του. Η χαλαρή έκφρασή του σκληρύνθηκε αμέσως.
Απομακρύνθηκε από το δέντρο προς τον πλευρικό τοίχο του εξοχικού, κοιτάζοντας επίμονα το έδαφος. Ακολουθώντας το βλέμμα του, η Λόρα παρατήρησε τι είχε τραβήξει την προσοχή του: μια στενή λωρίδα νεκρού, ξεθωριασμένου γρασιδιού που διέσχιζε κατά μήκος το γκαζόν.