Ένας κεραυνός έσπασε έναν βράχο στα δύο — αυτό που βρήκαν οι δασοφύλακες από κάτω τους άφησε τρομοκρατημένους

Πριν προλάβει η Βίβιαν να ρωτήσει τον Κάλντερ για περισσότερα, ο Τζόνα τη φώναξε από το εργαστήριο συντήρησης. «Βρήκαμε κάτι.» Η Βίβιαν έφτασε και είδε δύο συντηρημένα φύλλα να βρίσκονται κάτω από γυαλί. Ο Τζόνα έδειξε το σημείο ανάμεσα στα δύο. «Αυτά ήταν κολλημένα μεταξύ τους. Υπήρχε μια άλλη επιστολή κρυμμένη μέσα.»

Ο Βέιλ εξήγησε ότι οι ξύλινοι πάσσαλοι μπορούσαν να μετακινηθούν και τα πέτρινα ορόσημα να καταστραφούν. Γι’ αυτό είχε χαράξει ένα μόνιμο ορόσημο απευθείας πάνω στο εκτεθειμένο βράχο. Η Βίβιαν έσκυψε προς τα εκείνη. «Μπορούμε να το βρούμε;» Ο Τζόνα κούνησε καταφατικά το κεφάλι. «Νομίζω ναι.» Άπλωσαν έναν σύγχρονο χάρτη πάνω στο τραπέζι και ταύτισαν την περιγραφή του Βέιλ με μια στενή χαράδρα.

Η Βίβιαν έλεγξε το πρόγραμμα υλοτομίας. «Η North Ridge μπαίνει σε εκείνο το τμήμα αύριο στις έξι.» Ο Τζόνα κοίταξε το ρολόι. «Αυτό είναι σε λιγότερο από δώδεκα ώρες.» Η Βίβιαν άρπαξε τον χάρτη. Το τηλέφωνό της χτύπησε πριν προλάβει να φτάσει στην πόρτα. Στην οθόνη εμφανίστηκε το όνομα του Κάλντερ. «Τι;» απάντησε. Η φωνή του ήταν χαμηλή. «Βίβιαν, άκουσέ με. Μην πας σε εκείνη την κοιλάδα.» Σταμάτησε. «Γιατί;» Ακολούθησε μια μακρά σιωπή. Τότε ο Κάλντερ είπε: «Επειδή ο Ρασκ ξέρει ήδη τι ψάχνεις.»