Ένας κεραυνός έσπασε έναν βράχο στα δύο — αυτό που βρήκαν οι δασοφύλακες από κάτω τους άφησε τρομοκρατημένους

Μεταφέρανε το κουτί πίσω στο φυλάκιο των δασοφυλάκων και το τοποθέτησαν μέσα σε ένα κλειδωμένο δωμάτιο αποδεικτικών στοιχείων. Ο Τζόνα αρνήθηκε να το ανοίξει με τη βία. «Αν υπάρχει κάτι εύθραυστο μέσα, μια λάθος κίνηση θα μπορούσε να το καταστρέψει.» Την επόμενη μέρα το πρωί επρόκειτο να έρθει ένας ειδικός στη συντήρηση με εξοπλισμό που θα μπορούσε να αποσπάσει το διαβρωμένο καπάκι χωρίς να προκαλέσει ζημιά σε ό,τι βρισκόταν από κάτω.

Αυτό άφησε τη Βίβιαν με τίποτα άλλο παρά ερωτήματα. Το δοχείο δεν είχε ορατά σημάδια. Η κοιλότητα κάτω από τον ογκόλιθο είχε προφανώς κατασκευαστεί με το χέρι και στη συνέχεια καλυφθεί τόσο προσεκτικά, ώστε γενιές δασοφυλάκων να έχουν περάσει από εκεί χωρίς να την προσέξουν. «Μήπως είναι απλώς ένα παλιό κιβώτιο προμηθειών;» ρώτησε η Βίβιαν. Ο Τζόνα κοίταξε τις φωτογραφίες της λιθοδομής. «Οι άνθρωποι συνήθως δεν σφραγίζουν κουτιά προμηθειών κάτω από αρκετούς τόνους γρανίτη.»

Πριν φύγει για τη νύχτα, η Βίβιαν έλεγξε η ίδια την κλειδαριά του δωματίου αποδεικτικών στοιχείων. Μόνο λίγοι υπάλληλοι είχαν πρόσβαση σε εκείνο το τμήμα του αστυνομικού τμήματος. Έσβησε τα φώτα και οδήγησε μέχρι το σπίτι της. Στις 12:17 π.μ., το τηλέφωνό της την ξύπνησε. Είχε ενεργοποιηθεί ο συναγερμός του σταθμού των δασοφυλάκων. Όταν έφτασε η Βίβιαν, η πόρτα του δωματίου αποδεικτικών στοιχείων ήταν ορθάνοιχτη. Και το μεταλλικό κουτί είχε εξαφανιστεί!