Ο φίλος μου μου είπε ότι θα χωρίσει τη γυναίκα του — και μετά η γυναίκα του με προσκάλεσε στο πάρτι γενεθλίων του…

Κανείς από τους δύο δεν είχε μπει σε εκείνο το καφενείο ψάχνοντας έναν φίλο. Είχαν μπει ψάχνοντας επιβεβαίωση, περιμένοντας να φύγουν πιο θυμωμένοι. Αντ’ αυτού, τρεις καφέδες αργότερα, ανταλλάσσαν πληροφορίες σαν συνάδελφοι που ξεδιάλυναν τα ψέματα ενός κοινού πελάτη.

«Δεν είναι καν έξυπνος σε αυτό», είπε η Λόρα. «Επαναλαμβάνει τις δικαιολογίες με την ίδια σειρά κάθε φορά. Επαγγελματικό ταξίδι, μετά οικογενειακά θέματα, και μετά “χρειάζομαι χώρο για να σκεφτώ”». «Την Κυριακή ήταν “η αδελφή μου με χρειάζεται”», πρόσθεσε η Αϊλίν. «Έχει καν αδελφή;» «Πράγματι έχει, μόνο που δεν έχουν μιλήσει πραγματικά εδώ και χρόνια.»

Γέλασαν μέχρι που ο μπαρίστας τις κοίταξε ανησυχητικά. Τότε η Λόρα άφησε κάτω το φλιτζάνι της, ξαφνικά πολύ ήρεμη, και είπε: «Το πάρτι γενεθλίων του είναι το Σάββατο. Εγώ θα το διοργανώσω». Η Αϊλίν ανοιγόκλεισε τα μάτια. «Θα του διοργανώσεις πάρτι; Μετά από όλα αυτά;» Το χαμόγελο της Λόρα έγινε κοφτό και ευχάριστο, το είδος του χαμόγελου που σου χαρίζουν οι πωλητές στα καταστήματα ακριβώς πριν σου πουν ότι δεν γίνονται επιστροφές χρημάτων. «Ω, θα του οργανώσω πάρτι», είπε. «Απλά όχι αυτό που περιμένει. Είσαι ελεύθερη το Σάββατο;»