Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης διάσωσης, ο άνδρας εξαφανίστηκε — και τότε μια ανησυχητική ανακάλυψη στο καταυλισμό του άλλαξε τα πάντα

Ο Όλιβερ επέστρεψε με τρεις κούπες και σταμάτησε όταν είδε τις φωτογραφίες. «Μας είπες ότι δεν την είχες δει ποτέ», είπε η Λένα. «Δεν την έχω δει.» Σήκωσε την πρώτη φωτογραφία. «Τότε εξήγησέ μας αυτό.» Ο Όλιβερ άφησε κάτω τις κούπες. «Είναι κάμερα παρακολούθησης.» Ο Τομ άπλωσε τις φωτογραφίες πάνω στο γραφείο. «Ήξερες ακριβώς πού πήγε η Μία.» Ο Όλιβερ σφίγγει τα σαγόνια του. «Όχι ακριβώς.» Η απάντησή του δεν τους καθησύχασε και πολύ. Το δωμάτιο ξαφνικά φάνηκε πολύ πιο κρύο.

«Πότε έλεγξες την κάμερα;» ρώτησε η Λένα. «Αφού αναφέρθηκε η εξαφάνισή της.» «Πριν έρθεις σε εμάς;» Ο Όλιβερ κούνησε το κεφάλι. Ο Τομ χτύπησε ελαφρά τη χειρόγραφη προειδοποίηση. «Άρα ήξερες ότι πήρε τον λάθος δρόμο, και το κράτησες μυστικό.» Ο Όλιβερ απέστρεψε το βλέμμα. «Νόμιζα ότι θα μπορούσα να βρω πού οδηγούσε.» Η Λένα τον κοίταξε επίμονα. «Νόμιζες ότι θα μπορούσες να τη βρεις πριν από τις ομάδες διάσωσης;» «Ξέρω αυτούς τους δρόμους καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον.»

Ο Τομ εξέτασε τους αριθμούς αρχείου που ήταν τυπωμένοι κάτω από κάθε εικόνα. «118, 119, 121.» Κοίταξε τον Όλιβερ. «Πού είναι το καρέ 120;» Ο Όλιβερ δίστασε. «Ίσως η κάμερα να παρέλειψε ένα.» Η Λένα τράβηξε φωτογραφίες από κάθε εκτύπωση με το κινητό της. «Να είστε εδώ αύριο στις επτά.» Ο Όλιβερ έριξε μια ματιά προς το σκοτεινό παράθυρο. «Μέχρι τις επτά», είπε σιγανά, «ίσως να είναι ήδη πολύ αργά.»