Εξερευνητές σπηλαίων ανακαλύπτουν ένα σπίτι στα βάθη ενός σπηλαίου — και τότε ακούν έναν θόρυβο από μέσα

Τρεις μέρες νωρίτερα, η Μάρα είχε απλώσει χάρτες, μπαταρίες και φακούς πάνω στο τραπέζι της κουζίνας της. Ετοίμαζε ένα φωτογραφικό ρεπορτάζ για ανθρώπους που είχαν εργαστεί και ζήσει μέσα στο σπήλαιο Mammoth Cave. Ο Ίθαν έφτασε με ένα σακίδιο αρκετά βαρύ για μια εβδομάδα κάτω από το έδαφος. «Θα βγάλουμε φωτογραφίες, δεν θα μετακομίσουμε εκεί», του είπε. Αυτός έβγαλε έναν δεύτερο φακό. «Θα με ευχαριστήσεις όταν σου τελειώσει η μπαταρία». Εκείνη γέλασε, αλλά τον έλεγξε ούτως ή άλλως. Του εμπιστευόταν τη φωτογραφική μηχανή, ακόμα κι αν εκείνος αντιμετώπιζε κάθε ταξίδι σαν μια αποστολή στο τέλος του κόσμου.

Η διοίκηση του πάρκου είχε εγκρίνει τη φωτογράφιση τους σε μια καθορισμένη διαδρομή, με έναν δασοφύλακα να έχει αναλάβει να τους συνοδεύσει. Η Μάρα είχε επίσης λάβει έναν φάκελο με ιστορικές φωτογραφίες και εικονογραφήσεις. Τις κατέβασε όλες στο τάμπλετ της, γνωρίζοντας ότι μέσα στο σπήλαιο δεν θα υπήρχε σήμα κινητού. Οι περισσότερες εικόνες απεικόνιζαν παλιό εξοπλισμό εξόρυξης, διαδρόμους και τους πρώτους τουρίστες.

Ο Ίθαν έσκυψε πάνω από τον χάρτη. «Τι υπάρχει στο τέλος αυτού του τμήματος;» Η Μάρα ακολούθησε το δάχτυλό του μέχρι ένα σημείο που είχε επισημανθεί. «Κάποια παλιά κτίσματα, προφανώς.» Η Μάρα φαντάστηκε μερικές αποθήκες και δίπλωσε τον χάρτη χωρίς να το σκεφτεί δεύτερη φορά.