Η ξηρασία στεγνώνει μια λίμνη και αποκαλύπτει ένα αυτοκίνητο που είχε χαθεί από το 1971 – και τότε ο σερίφης ανοίγει το πορτ-μπαγκάζ

Η στάθμη του νερού στη δεξαμενή Cedar Fork είχε πέσει κατά τριάντα ένα πόδια εκείνο το καλοκαίρι, αποκαλύπτοντας μια έκταση γης που παρέμενε θαμμένη κάτω από τη λίμνη για περισσότερο από μισό αιώνα. Ο Ερλ Χάσκινς και ο μικρότερος αδελφός του, ο Λόνι, περπατούσαν πάνω στη ραγισμένη λάσπη, με τις μπότες τους να τρίζουν πάνω στο εύθραυστο έδαφος. Ο παλιός δρόμος που κάποτε οδηγούσε στο Pruitt της Οκλαχόμα, ήταν πλέον ορατός κάτω από τα πόδια τους.

Ο Λόνι κρατούσε τον κουβά με το δόλωμα, όταν κάτι σκληρό χτύπησε τη μύτη της μπότας του. Κλώτσησε τη γκρίζα κρούστα, περιμένοντας να βρει μια πέτρα, αλλά αποκάλυψε ένα καμπυλωτό κομμάτι μεταλλικού υλικού βαμμένου λευκού. Μια στενή λωρίδα χρωμίου λάμπει κάτω από τη βρωμιά. Έσκυψε και άρχισε να ξύνει με τα δάχτυλά του, και μετά κοίταξε τον αδελφό του.

«Earl», φώναξε. «Νομίζω ότι βρήκα ένα αυτοκίνητο». Άφησαν το κουβά και άρχισαν να σκάβουν. Μέσα σε λίγα λεπτά, το περίγραμμα ενός παρμπρίζ ξεπρόβαλε από τη λάσπη. Ο Ερλ σκούπισε ένα κομμάτι γυαλιού με το μαντήλι του, έβαλε τα χέρια του σε σχήμα κουπάς γύρω από τα μάτια του και έσκυψε μπροστά για να κοιτάξει μέσα. Στην αρχή, το μόνο που έβλεπε ήταν σκοτάδι. Τότε, κάτι αντανακλούσε το φως. Και ο Ερλ ξαφνικά σταμάτησε να αναπνέει.