Πριν το συνειδητοποιήσει η Άσλεϊ, έφτασε η μέρα του γάμου. Η χαρά, τα νεύρα και η προσδοκία αναμείχθηκαν μεταξύ τους. Ήταν ενθουσιασμένη και φοβισμένη ταυτόχρονα. Με το γάμο της, δεν υπήρχε περίπτωση η συμφιλίωση με τη μητριά της να ήταν πιο ομαλή. Η Άσλεϊ ένιωθε θλίψη που ο γάμος της ίσως απλώς να μεγάλωνε την απόσταση ανάμεσα σε εκείνη και τη Ροβένα.
Η Άσλεϊ ξύπνησε πριν από την αυγή, με την καρδιά της ήδη να χτυπάει δυνατά. Ο ενθουσιασμός και τα νεύρα μπλέκονταν μεταξύ τους, κάνοντας τον ύπνο αδύνατο. Έμεινε ακίνητη για μια στιγμή, ακούγοντας την ησυχία, προσπαθώντας να ηρεμήσει. Η σημερινή μέρα θα είναι χαρούμενη και απλή, μια αρχή ανέγγιχτη από παλιές εντάσεις ή άλυτη ιστορία -ή τουλάχιστον αυτό έλεγε στον εαυτό της.