Τότε ήταν που είδε μια λευκή κηλίδα να κινείται μέσα στο πλήθος. Στην αρχή, το μυαλό της αρνήθηκε να βγάλει νόημα. Το χρώμα έπιασε το μάτι της με λάθος τρόπο, ξεχώριζε πολύ καθαρά, πολύ έντονα, σε σχέση με τους πιο απαλούς τόνους που το περιέβαλαν.
Το στομάχι της έπεσε. Η αίσθηση ήταν ξαφνική και φυσική, σαν να έχασε ένα σκαλοπάτι σε μια σκάλα. Ένιωσε τον κόσμο να στενεύει σε αυτή τη μοναδική λεπτομέρεια, την αργή συνειδητοποίηση να ξεδιπλώνεται πριν προλάβει να τη σταματήσει ή να την εξηγήσει.