Πίσω της, ο τελετάρχης δίστασε. Η Άσλεϊ σήκωσε το χέρι της χωρίς να κοιτάξει πίσω. “Χρειαζόμαστε ένα λεπτό”, είπε. Το δωμάτιο σιώπησε. Ο Μπιλ ακολούθησε, σιωπηλός, με σφιγμένο το πρόσωπό του. Η Ροβένα ήρθε τελευταία, συγκροτημένη, με τα χέρια διπλωμένα. Η τελετή σταμάτησε, αιωρούμενη σε αμήχανη ησυχία.
Η πόρτα έκλεισε πίσω τους, σιγοντάροντας εντελώς τη γιορτή. Ο Άσλεϊ γύρισε, με την αναπνοή του ρηχή. “Εξήγησε”, είπε, η φωνή της έτρεμε παρά την προσπάθειά της να την σταθεροποιήσει. “Γιατί να φορέσεις λευκά σήμερα Γιατί μου το έκανες αυτό;” Τα χέρια της έτρεμαν καθώς μιλούσε.