Η Ροβένα δεν απάντησε αμέσως. Κοίταξε προσεκτικά την Άσλεϊ, σαν να επέλεγε κάθε λέξη με προσοχή. “Αυτό δεν είχε ποτέ σκοπό να σε πληγώσει”, είπε ήσυχα. Η ηρεμία στη φωνή της τροφοδότησε τον θυμό της Άσλεϊ, κάνοντας την αυτοσυγκράτησή της να μοιάζει περισσότερο με απόρριψη παρά με καλοσύνη.
“Να με πληγώσεις;” Η Άσλεϊ γέλασε πικρόχολα. “Δεν είναι δυνατόν να πιστεύεις ότι αυτό δεν θα το έκανε. Το νιώθω σκόπιμο. Όπως όλα τα άλλα” Έκανε μια αόριστη χειρονομία ανάμεσά τους. “Χρόνια απόστασης, και έτσι εμφανίζεσαι την ημέρα του γάμου μου;” Η φωνή της έσπασε παρά την αποφασιστικότητά της.