Η Άσλεϊ κούνησε το κεφάλι της. “Σταμάτα”, είπε. “Δεν καταλαβαίνω” Η βεβαιότητά της ξετυλίγονταν, νήμα με νήμα. Η Ροβένα μίλησε απαλά. “Δεν θα μπορούσες”, είπε. “Αλλά τώρα είναι η ώρα” Η Άσλεϊ ένιωσε ξαφνικά να χάνει την ισορροπία της, σαν να είχε μετακινηθεί το έδαφος από κάτω της.
Ο Μπιλ μίλησε τελικά, με τη φωνή του χαμηλή. “Γνωριζόμασταν από τη δουλειά. Έφερα τη Σιμόν στο σπίτι”, είπε. “Μόλις είχε έρθει από ένα δοκιμαστικό” Η Άσλεϊ τον κοίταξε απότομα. “Από πρόβα;” Ο Μπιλ έγνεψε μια φορά. “Είχε το φόρεμα μαζί της. Σε μια σακούλα με ρούχα. Είχε άγχος μήπως τσαλακωθεί”